از سایه‌

حرفی نیست. حرف زیادی نیست یعنی! آمده‌ام که توصیه‌ای کنم و بروم، اوصیکم یا عبادالله بتقوی الله؛ به این‌که اگر دوست‌م داشتید می‌توانید تعریف‌م کنید و من آرام آرام رام‌تان شوم؛ و اگر دوست نداشتید و خوش‌تان نیامد از من، از کارهایم، حرف‌هایم، ایراد بگیرید، نفی کنیدشان، من فحش هم قبول می‌کنم؛ اما… اما هیچ‌وقت نادیده‌ام نگیرید! هیچ‌کسی را نادیده نگیرید یعنی. طوری رفتار نکنید انگار طرف نیست، انگار نامرئی‌ست، وجود ندارد! و اگر بخواهم جمله‌ی قصاری بگویم، می‌گویم خورشید باشید و نورتان سایه بسازد از مردم، سایه بسازد از مردم تا بدانند هستند، زنده‌اند، وجود خارجی دارند…
آمده بودم همین‌ها را بگویم…

Continue Reading

این‌جا کسی نمی‌خندد؛ بریم!

نرویم از این‌جا؟ به یک جای دور؟ من می‌گویم بیا مثل همین ابرهای بهار که تصمیم آنی می‌گیرند و چند ثانیه‌ای خیس‌مان می‌کنند، یک‌بار تصمیم آنی به رفتن بگیریم. برویم جایی که دست این‌ها به دست‌مان نرسد. شاپور می‌گوید برای تو کانادا خوب است. کانادا گفته این‌جا برای تو خوب نیست. خواستم بگویم پس برای آقای خاوری خوب است؟ ولی نگفتم. من نمی‌خواهم از این حرف‌ها بزنم، می‌خواهم با تو از سفر حرف بزنم، می‌خواهم با تو در سفر حرف بزنم. همین ۲۰۶ ما یا همان پراید هاچ‌بک شما خوب است، همین که بشود دو نفری با آن رفت این‌ور و آن‌ور و گذاشت اریک کلپتون هنرش را به رخ گوش ما بکشد، خوب است. ما از دنیا چیز زیادی نمی‌خواهیم، لااقل من نمی‌خواهم. من دل خوش می‌خواهم. «دلِ خوش سیری چند؟»

Continue Reading

من ما بودم.

آدم‌ها به گذشته احتیاج دارند. شما بگوئید نه، من اصرار می‌کنم ولی. به نظرم همیشه یک گذشته‌ی خوبی باید باشد که ما این روزهای خودمان را مقایسه کنیم با آن و افسوس بخوریم که ای داد بی‌داد، چه بودیم و چه شدیم. این گذشته را هم ذهن ما، خودش می‌سازد، یعنی بلد است بی‌این‌که بفهمیم، تاریخی برای‌مان درست کند که ما مدام حسرت‌ش را بخوریم. من ندیده‌ام پیرمردی بگوید الآن خوب است، می‌گوید آن‌وقت‌ها که برق نبوده و زن‌ها توی انباری می‌زائیده‌اند خوب بوده. و ما می‌گوئیم که آن‌وقت‌ها که گودر بود، خیلی خوب بود، یا فیس‌بوک که این‌طور نبود چندسال پیش… ما با این گذشته‌ی خوب می‌خواهیم فرافکنی کنیم، دل‌مان می‌خواهد که باور کنیم ما آدم‌های ضعیفی نیستیم، روزهای خوشی هم داشته‌ایم، و این‌که ما معتاد نبودیم، معتادمان کرده‌اند. هاهاها! بله؛ اول‌ش همه همین را می‌گویند…

Continue Reading